maandag 18 januari 2021

Sibyl Heijnen

Sibyl Heijnen: Untitled


Af en toe blader ik terug in oude nummers van Textiel Plus en dan kom ik allerlei interessante mensen tegen. In mei 2000 is er een bericht over Sibyl Heijnen die het helemaal aan het maken is in Japan. Er staat: "Al sinds haar entree in 1989 in de Second International Textile Competition in Kyoto is haar werk aangekocht door Japanse musea en tentoongesteld in galeries in Tokio en Kyoto. In 1992 won ze de Excellence Award van de Third International Textile Competition."
Haar werk was daar toen zo bekend dat ze werd benaderd door een architect die een cultureel centrum moest bouwen in het noorden van Tokio en die dacht dat er alleen een werk van Sibyl  zou kunnen hangen.

Wie is deze vrouw en wat doet ze nu?
Nou ze woont in Almelo en is wereldberoemd buiten Almelo. Maar dan echt!



Sibyl Heijnen gebruikt in haar kunst plooibare materialen zoals textiel, rubber, papier en koeienhuiden. Eenmaal door haar bewerkt worden ze immaterieel. Ze werken ruimtelijk, ze spiegelen of absorberen licht. Elke tekening of sculptuur verandert iets aan de ruimte waarin die zich bevindt. Dat gebeurt in het groot wanneer Sibyl een hele wand of ruimte mag vullen, zoals ze in Japan, in Venetiƫ en op veel plaatsen in Nederland heeft laten zien. Ze is ook niet bang om een relatie te leggen met heel andere uitingen. Dat was bijvoorbeeld te zien in haar tentoonstelling in het Stedelijk Museum Kampen in 2019. Daar heeft ze geluid toegevoegd om het beeld dat ze met haar werk wil oproepen te versterken.



Haar werk is spannend en bijzonder. In een beschrijving van haar staat: "Geef kunstenaar Sibyl Heijnen (1961) een vel papier en ze begint daarmee te wringen en te draaien, heeft ze weleens verteld. Dat is eigenlijk ook de basisbeweging en bij uitbreiding zelfs basishouding in haar werk: materialen die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn te transformeren door ze te draaien, buigen, wringen en vouwen. Aanvankelijk werkte ze met textiel, waar ze expressieve sculpturen en installaties mee maakte. Later kwamen daar nog andere onverwachte materialen bij, zoals kunstgras, en rubber, al dan niet in combinatie met bladgoud. Een constante is de tactiele en fysieke uitstraling, waarin niet alleen het materiaal schittert, maar ook de beweging." Mooi hoor!






Geen opmerkingen:

Een reactie posten