maandag 11 mei 2020

Zeven weken lockdown



De lockdown duurt voort maar ik vind het niet zo heel erg, er liggen nog zoveel projecten op me te wachten. Neem bijvoorbeeld een zak bruine wol, die hangt al een jaar om de hoek bij de keukendeur. Weggooien of niet? Zouden er motteneieren in zitten? Ik maak gebruik van een ketel met nog heet water (eventuele motten zijn nu wel dood) en in de felle zon is de wol snel droog. Ik besluit er meteen iets mee te doen. Ik heb geen zin om te kaarden, dus dan maar prikken en voor mijn verbaasde ogen komen deze dames tot leven.




Ik heb niet veel ervaring met naaldvilten, ik gebruik de viltnaalden meer als hulpstuk bij het natvilten, maar na heel wat uren prikken, begrijp ik waarom naaldvilters er zo verslaafd aan zijn. Ik ben helemaal zen maar ook moe en dan gaat het mis. Een dame heeft een stukje gebroken naald in de buik en in de neus en de staart wil niet lukken. Helaas. Morgen is weer een dag.
Weer wat geleerd!







De geprikte staart blijft me vertellen dat het geen staart is maar een gezicht en dan ontstaat dit poppetje. Nu moet ik wel goochelen met de laatste restjes wol maar er is weer een tas leeg! 


Oliva Garcia



Geen opmerkingen:

Een reactie posten