maandag 3 juli 2017

Textiel van zeewier: een blik op wat de toekomst kan brengen

Nienke Hoogvliet: Sea me

Afgelopen zaterdag was ik op een workshop van Nienke Hoogvliet in het Textielmuseum in Tilburg. Het onderwerp was: textiel verven met zeewier. We hebben zelf geverfd en gezien dat het werkt. Verschillende wieren leveren verschillende kleuren. En als je dan bedenkt dat er oneindige hoeveelheden zijn van dit snelgroeiende spul, en dat je er ook garen van kan maken, dan hebben we hier misschien wel een heel veelbelovend textielproduct in handen.

Nienke vertelde het verhaal achter dit project:” Ik ben opgegroeid in de buurt van het strand en ontwikkelde een liefde voor de zee, het strand en het gevoel van vrijheid dat het me geeft. Juist met hele harde storm of in de ijzige kou maakten we strandwandelingen.” Tijdens deze bezoekjes viel haar op hoe ongelofelijk veel afval er aanspoelt. Ook in de media ontstaat steeds meer aandacht voor de plastic soep zee en het drijvende plastic eiland ergens midden in de oceaan. Nienke wilde een ontwerp maken dat de aandacht vestigt op het feit dat enerzijds de zee een heel belangrijk onderdeel van de natuur is en anderzijds vervuilt de mens de zee en bedreigen we haar ernstig. Toen ze ontdekte dat er garen bestaat dat van zee algen is gemaakt was dat voor haar een interessant en positief gegeven: zeealgen hebben niet veel nodig om te groeien, terwijl de katoenindustrie een van de meest vervuilende industrieën is.”

Nienke is aan het onderzoeken hoe de productie van garen dat gemaakt wordt van zeewier gerealiseerd kan worden. Daarnaast zoekt ze uit hoe van het 'restproduct' (de verfstof) gebruik kan worden gemaakt bij het verven van textiel.




Het vloerkleed 'Sea me' is te zien in de expositie Earth Matters in het Textielmuseum in Tilburg 
Het voelt zacht aan  als textiel en heeft een groene waas van zeewier over zich (dat is de verfstof).

Het verven met zeewier is voor mij niet anders dan het verven met andere producten.
Nienke laat na het verven het verfbad inkoken tot er een soort inkt over blijft. Daar kun je dan weer mee stempelen, verven of schrijven op textiel. Het leuke is dat als het resultaat je niet bevalt dan hou je de lap (als hij nog niet gefixeerd is) gewoon onder de waterkraan en is het weer weg en kun je iets nieuws beginnen.



Het was ontzettend leuk om te doen. De stap naar echte productie is natuurlijk nog groot. Maar wat me vooral bij bleef is:
- zeewier groeit als een gek
- het produceert zuurstof en doet hetzelfde als bomen die koolzuur omzetten in zuurstof
- je kunt de dode planten net zo goed gebruiken als de levende planten
- van een deel van de plant kun je garen maken en van de rest kleurstof.

Je zou zeggen: als dit allemaal kan naast het opeten dan is dit een plantje met toekomstwaarde!

2 opmerkingen:

  1. Dank voor dit interessante bericht . Ik ga zeker eens kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel spannend. Ik "verf " nu lapjes met de uitgebloeide bloemen die we krijgen van visites voor mijn zoon. Veel aardse tinten maar het al is het nig zo simpel experimenteren spreekt me zeer aan. Had graag naar deze workshop en tt gegaan.

    BeantwoordenVerwijderen