dinsdag 23 mei 2017

Kunst en Textiel in Rijswijk



Afgelopen donderdag organiseerde de Textielcommissie een symposium over Kunst en Textiel in Rijswijk. Het was een zeer gevarieerd programma met bijdragen vanuit musea, opleidingen en kunstenaars. De dag werd afgesloten met een bezoek aan de net geopende Textiel Biennale in het Museum in Rijswijk.
Vooral veel indruk maakte op mij de bijdrage van Wilma Kuil, die vertelde over haar ervaring van meer dan 30 jaar als textielkunstenaar en haar grote inspirator Anna Verwey, een pionier in de Nederlandse textielkunst. En de bijdragen van Joost Post en Désirée Hammen over veranderende tendensen op de textielafdelingen van de Nederlandse Academies.

Maar natuurlijk was de rest van het programma ook fantastisch!

Textiel als medium in de kunst komt de afgelopen jaren steeds meer in de aandacht te staan. Lang werden textiele bezigheden gezien als vooral een stuk ambacht voor toepaste kunstvormen. Op zich al een prachtige reden van bestaan! Maar ook in de autonome kunst kan textielwerk een volwaardige plaats innemen. En dat wordt hier in Nederland ook steeds meer (h)erkend en beleefd.

Kunstenaar Tanja Smeets gaf ons een inkijkje in haar werk dat inmiddels over de hele wereld tot en met China in de aandacht staat. Daarbij is heel bijzonder hoe zij haar werk integreert met de omgeving waar het in staat en de locatie uniek maakt.






Alya Hessy voerde een beeldschone performance uit die veel met breien te maken had.








Hartroerend mooi vond ik het werk van Anna waar Wilma Kuil over vertelde. Anna Verwey studeerde in de jaren 50 korte tijd aan de Academie voor beeldende Kunsten in Rotterdam en begon al snel met textiel te experimenteren Dat was in een tijd dat textiel als materiaal nog helemaal niet geaccepteerd was in kunstkringen. Haar werk werd steeds conceptueler van aard en is inmiddels ook in musea terecht gekomen. Prachtig was bijvoorbeeld het werk: Mijn plaats aan tafel 2. Helemaal met de hand geborduurd. En op haar plaats was het veel heftiger dan op die andere plaatsen aan tafel.

Ze overleed op 45-jarige leeftijd.




Anna Verwey, Mijn plaats aan tafel 2



Wilma Kuil kijkt in haar werk vaak terug naar het verleden, niet vanuit een nostalgisch verlangen naar vroeger, maar meer als een archeoloog die de subtiele kenmerken van herinneringen, momenten, geuren en herinneringen onderzoekt en weer visueel maakt worden in pakkende beelden.
Ze gebruikt: textiel, bedrukte stoffen, digitale en handgemaakte toepassingen.

Zie bijvoorbeeld haar serie Klein Requiem van de Zuiderzee waar uit onderstaande ‘Bot 1’ afkomstig is. De hele serie is gemaakt op krablappen uit Spakenburg




Wilma Kuil, Bot 1


In haar opdrachten voor in de openbare ruimte gebruikt Wilma ook materialen als: terrazzo, gelaagd glas en bedrukte stof. Sommige werken zijn geïntegreerd in de interieurarchitectuur van verschillende gebouwen.

En dat brengt ons bij de bijdrage vanuit de Academies aan dit symposium.

De dames Post en Hammen hebben een klein onderzoekje uitgevoerd onder hun textielstudenten aan de Gerrit Rietveld Academie Amsterdam en de  en de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten Den Haag om te verkennen wat de leerlingen boeit en waar zij met hun artistieke aspiraties heen willen.

Een van de interessante hoofdlijnen is, dat leerlingen breed en hybride willen werken. Met verschillende materialen, liefst tegelijk, afhankelijk van het onderwerp. De moderne textielstudent is daarbij wel degelijk bereid om zich te verdiepen in de ambachtelijke kant van de textiele werkvormen. Maar pas als dat nodig is voor een product waar ze mee bezig zijn. De experts op het gebied van weven, borduren of vilten zullen ze niet willen worden.

Maar gelukkig hebben ze daar dan weer onze verenigingen voor!






1 opmerking:

  1. Wat een positivisme, fijn dat het goed gaat met onze passie

    BeantwoordenVerwijderen