zaterdag 23 juni 2018

Textielkunstenaars in Galerie De Kapberg


Van 27 juni tot en met 8 juli exposeren een aantal textielkunstenaars gezamenlijk in Galerie De Kapberg in Egmond A/d Hoef .

De volgende mensen nemen deel aan de expositie:
















Het belooft dus een hele veelzijdige tentoonstelling te worden!
De officiële opening is op 1 juli om 15 uur

Engel van Flox den Hartog Jager




vrijdag 22 juni 2018

Vezel, vezels, vezelen - de verhalen

Vezelen is het woord dat wij als vrijwilligers gebruiken als we iets doen voor Vezel Magazine. En dat kan van alles zijn,  schrijven voor het blad,  de website of de Facebook pagina. Met mensen praten en horen wat ze van het blad vinden. Een gesprek over wat ze zelf doen met textiel, en hoe ze dat ervaren. Kennis delen en leren van elkaar.

We zijn ook geregeld op locatie, zoals afgelopen april, tijdens de landelijke dag van de Vilt Kontakt Groep in Ryptsjerk. En tijdens het Quiltfestival Noord Groningen twee weken geleden. Wat een feest om daar te zijn, allemaal enthousiaste mensen, prachtige quilts in historische kerken op het hoge land van Groningen.

Vezelwand

donderdag 21 juni 2018

Samen staan we sterk!





Er wordt nog steeds hard gewerkt aan het gezamenlijke project van de STIDOC leden. De verenigingen maken met elkaar een mantel en alle soorten handwerken die we beoefenen zijn daar in terug te zien.
Een paar verenigingen zijn al klaar, zoals het Quiltersgilde, Merkwaardig en de ViltKontaktgroep. Anderen zijn in de afwerkfase. Voor het werk van de kantklossters (LOKK) ligt een hoopje losse motieven op tafel, die straks met elkaar een mooie rand moeten vormen.

Nieuwsgierig geworden?

10 en 11 augustus is de hele mantel te bewonderen tijden het Lace Event van de OIDFA op het Hembrugterrein in Zaandam.








Liesbeth van Loo
LOKK

woensdag 20 juni 2018

Mathilde Jongbloed en haar bijdrage aan de mantel voor het OIDFA congres

OIDFA EN VERDER


Op 10 en 11 augustus organiseert de Oidfa een internationaal kantcongres. Dit keer in Nederland (programma oidfa). (met vooraf een uitgebreid cursusprogramma!)

Tijdens dit congres wordt door de gezamenlijke textielorganisaties een mantel geshowd. Dit wordt een mantel die in stukken opgedeeld wordt en elke textielorganisatie is gevraagd om een deel van deze mantel te 'vullen'. Ik mag het deel van Vrouwen van Nu maken.

In eerste instantie werd er een oproep op facebook geplaatst waar ik niet op reageerde er werd een handwerkster gevraagd die mee wil doen. Met deze benaming voel ik mij niet aangesproken. Wanneer mij echter gevraagd wordt om aan dit project mee te doen met freeform knitting dan is de interesse gewekt. Via het contactpersoon van de Landelijke Organisatie Kantklos Kunst, Liesbeth van Loo, krijg ik twee patroondelen en een kleurenstaal thuisgestuurd.

Fase een is niet zo moeilijk: het benodigde materiaal aanschaffen.

Daarna volgt er een tijd lang een enorme stilte rond dit project. Er is zo weinig publiciteit dat ik voor dat ik daadwerkelijk begin met breien effen check of alles nog wel doorgaat. En dat gaat het dus.

Omdat ik de laatste tijd ook workshops freeform haken geef en omdat ik twee patroondelen heb besluit ik om het ene deel te breien en het tweede deel te haken.

Het gebreide deel begin ik zoals ik meestal begin met freeform; gewoon beginnen, zonder vooruit bedacht plan. Het ene deel vormt de inspiratie voor het volgende, en dit is dan weer de aanzet voor het volgende deel, enzovoort. Zo begin ik en brei ik een aantal stukken aan elkaar. In eerste instantie lukt het niet zo, het lijkt alsof ik telkens de verkeerde beslissingen neem. Als bezinningsmoment en omdat het uiteindelijk toch moet gebeuren was ik dit deel en span het op. Hé dat ziet er best goed uit en het patroondeel is ook al bijna helemaal gevuld. Dit mantelstukje behoeft alleen nog wat details en afwerkingen.

dinsdag 19 juni 2018

Bijzonder textiel: mosselzijde



In een reactie op een facebookberichtje noemde Mien Boerekamp ‘mosselzijde’. Een heel onbekend textiel, maar op internet was er natuurlijk wel iets over te vinden.

maandag 18 juni 2018

Borduren met menselijk haar




Borduren met menselijk haar is een techniek die door Boeddhistische vrouwen al heel lang geleden werd gebruikt. De borduursters gebruikten hun eigen haar als draden en borduurden daarmee op zijde. Het verhaal gaat dat deze traditie begon in de Tang Dynasty in China in de 7e eeuw. Maar in latere eeuwen werd het ook gedaan. Recenter had het gebruik van haarborduurwerk te maken met de verspreiding van de aanbidding van Guanyin, een Chinese godheid voor vruchtbaarheid.
Het haar dat gebruikt werd kwam in de regel van meisjes uit de Chinese etnische minderheidsgroepen (stammen die niet tot de Han-Chinezen behoren). Omdat Chinees haar meestal zwart is, wordt het ook wel ‘Moxiu’, zwartborduurwerk, genoemd.
Tegenwoordig wordt er niet meer exclusief gebruik gemaakt van zwart haar, maar ook allerlei tinten bruin en grijs haar en voor sommige details wordt zelfs wit haar geverfd, bijvoorbeeld om de lippen van Guanyin te borduren met zachtroze gekleurd haar. Het meeste haar hiervoor wordt verzameld onder de etnische minderheden. Het meestvoorkomende haarborduurwerk is echter nog steeds Moxiu.
Een hedendaags centrum voor Chinees haarborduurwerk is te vinden in Dongtai, Jiangsu provincie. Er werken momenteel meer dan 10.000 mensen.

Werkwijze
Voor Chinees haarborduurwerk worden de lange, zwarte haren verzameld en gewassen in een mengsel van eigeel en water. In sommige gevallen wordt het haar geverfd, maar dan gebruikt men meestal lichtgrijs of wit haar. Dit haar wordt als draad gebruikt om te borduren op een fijngeweven stof van katoen, linnen, wol of zijde. De borduurstof wordt vaak met een natuurlijke kleurstof licht getint.
Het borduren met haar vergt veel ervaring, want haar is een heel ander soort draad dan zijde of katoen; het is stugger en breekbaar. Het is natuurlijk ook veel dunner dan gewoon borduurgaren, dus het vraagt om heel precies borduurwerk. Het borduurwerk is niet aftelbaar, maar vrijborduurwerk, zoals bij zijdeborduren. Als hulpmiddel wordt er op de stof eerst een patroon getekend. Door het speciale materiaal is het eindresultaat heel levendig en blijven de kleuren eeuwenlang bewaard.
Na het borduren wordt de achterkant van het werk beplakt met rijstpapier als extra conservering en het gehele borduurwerk op een grotere passe-partout geplakt.
Hieronder een video over hoe dat haarborduren gedaan werd.

< br />



zondag 17 juni 2018

Fashion Cities Africa - Modescenes vanuit stedelijk perspectief

Bekijk de mode uit Casablanca, Johannesburg, Lagos en Nairobi door de ogen van 15 lokale experts in het Tropenmuseum in Amsterdam



Mode is hot in Afrika, maar dé Afrikaanse mode bestaat niet. In verschillende steden bestaan diverse bloeiende modescenes. Van streetwear tot couture en van experimenteel tot meer ingetogen: dragers, makers en kenners tonen er hun identiteit, persoonlijke smaak en achtergrond mee. Vaak gelinkt aan de stad waarin ze wonen. De stad die hen een spiegel voorhoudt.